English || فارسی

امروزه با افزایش میزان مصرف انرژی ، کاهش روزافزون ذخایر تجدید ناپذیر انرژی، همچنین بوجود آمدن مشکلات ناشی از استفاده بی مهابا از منابع فسیلی، هزینه و مخاطرات شبکه توسعه شهری، ضرورت بکارگیری منابعی نو در تامین انرژی بیش از پیش به چشم می خورد. طراحی ساختمان هایی که ویژگی صرفه جویی در انرژی و هم چنین حفاظت منابع طبیعی را در خود داشته باشند در زمره اصلی ترین مسئولیت های معماران قرار می گیرد. در این راستا نحوه ذخیره سازی انرژی های پاک و همچنین چگونگی بهره وری از آن ها به یکی از اصلی ترین مسائل تامین انرژی ساختمان ها تبدیل گردد.
ساختمان های خودگردان تعریف جدیدی از ساختمان های پایدار و دوستدار محیط زیست می باشند، ساختمان هایی که بدون اتصال به شبکه های مجموعه شهری(آب، برق، گاز، فاضلاب) تمامی نیازهای خود را از طریق پتانسیل های انرژی پاک از جمله انرژی خورشیدی، انرژی باد، انرژی زمین گرمایی وهمچنین آب مصرفی مورد نیاز ساختمان را از رطوبت هوا، منابع زیرزمینی و تصفیه فاضلاب تامین می کنند. به عبارت دیگر این ساختمان ها مانند یک تراریوم و یک اکو سیستم بسته عمل می کنند و می توانند ضمن بهینه سازی استفاده ازانرژی محیط به شکل های متفاوتی نیازهای گرمایش و سرمایش و روشنایی ساختمان ، و سایر نیازهای الکترونیک خود را به صورت خودکفا پاسخ گوید و در پاره ای از موارد انرژی مازاد نیز قابل انتقال به شبکه شهری می باشد.
نوشتار پیش رو چکیده ای از مقاله ساختمان های خودگردان(caup16-13371363 )، توسط دپارتمان تحقیق و توسعه گروه معماری رمپارت به سرپرستی مهندس وحید محمدی خوشبخت وبا همکاری مهندس نازنین عظیمی، از جمله مقالات منتخب سومین کنفرانس بین المللی و نمایشگاه تخصصی انبوه سازان مسکن و ساختمان استان تهران، تحت نظارت علمی دانشگاه خواجه نصیر تهران می باشد که در تاریخ ۷ و ۸ بهمن ماه در مرکز همایشهای برج میلاد برگزار شد. از جمله پروژه های این گروه ابداع روشهای تصویربرداری و نقشه برداری جهت بازرسی های فنی و ایمنی سازه ها و ساختمانها می باشد که امکان بررسی و پیشبینی مخاطرات را به مدیران و مسوولان مربوطه میدهد که هم پیش از حادثه امکان بروز آن را با دقت بسیار پیش بینی میکند و هم در حین حادثه امکان جلوگیری از گسترش بحران را به مسوولین میدهد.